Tandy

"The Bloodroot Transciptions" **** (enhanced cd)

(Yellew Slipper Recordings, Sonic Rendezvous)
Tja, ... ik geef je het maar te doen. Een recensie schrijven over je favoriete groepje als ze net met een nieuwe cd zijn gekomen als opvolger van een fantastische voorganger, in dit geval "Liechtenstein's Oriole". Bij deze laatste, derde plaat van het New Yorkse Tandy, kwam ik achteraf superlatieven te kort om hun, in mijn ogen, hypnotiserende folk- en alt.countryrock vermengd met kamermuziekinvloeden te beschrijven. Tevens waren er een tweetal nummers op dat album te vinden die mij het zogenaamde "kippenvel" gevoel bezorgden, t.w. "Pictures of China" en Tandy's samenwerking met Dave Van Ronk in "Lorna Boy".

Nee, "The Bloodroot Transcriptions" moet het met minder doen. Geen beroemde muzikanten als Townes VanZandt, Kelly Willis en de al eerder genoemde Dave VanRonk die een nummertje meedoen, hoewel Eric "Roscoe" Ambel op één nummertje trompet speelt. Geen Miss Darlene, die met haar bijzondere vioolspel een groot gedeelte van het groepsgeluid bepaalde; celliste Sibel Firat doet nog maar op de helft van de nummers mee. Geen vakman als Jay Sherman-Godfrey meer (te druk met Laura Cantrell ?) die een groot deel van het gitaarwerk op zich neemt.

Wel aanwezig: Scott Yoder (ook Star City) op bas en Drew Glackin (ook The Silo's) op allerlei soorten gitaar en mandoline; beiden waren vorig jaar al in de band tijdens Tandy's uitstapje naar Nederland. Ook aanwezig: een sitar en een tabla. Zij zorgen op twee wat mindere nummers voor een wat exotisch sfeertje, wat voor mij duidelijk niet had gehoeven. Ook toegevoegd: de banjo, in dit geval van Frog Holler's Mike Lavdanski, die op het uptempo "Might Shine Again" en op het naar de titel van het album refererende "Louis Green" voor een duidelijke meerwaarde zorgt.

Gebleven zijn natuurlijk ook drummer Tom McCrum en zanger/ poëet Mike Ferrio; de laatste tekstueel gezien toch al geen man van de straat, zocht en vond voor deze schijf inspiratie bij de negentiende eeuwse schrijver, filosoof, maar ook banjospeler Louis Green en diens boek "The Bloodroot Transcriptions". Vandaar dat diens afbeelding de cd-hoes siert en er ook een liedje naar de man genoemd is.

Ferrio blijft een onconventionele liedjesschrijver want ook nu weer is er bijna geen enkel liedje met refrein op de cd te vinden. De enige uitzondering is echter wel het hoogtepunt van de cd: "The Truth Is Better Than A Lie" (met achtergrondzang van Malcolm Holcombe) is een fijn liedje dat zich zo in je hoofd nestelt. Verder verricht Drew Gluckin met zijn lapsteel gitaar goed werk in de folk-rocker "Fidelis". Versmelten folk en alternatieve country op een prachtige manier in "The Stations" Doet "That's My Candle" enigszins aan een nummer van The Gourds denken, maar dan wel enkele tempo's lager. En geeft het folky "Might Shine again", met prachtig mandoline en banjo spel, je zo'n zonnig gevoel krijgt dat je de cd gewoon weer herstart.

Met andere woorden: deze vierde Tandy schijf is toch gewoon weer erg goed. Zeker niet geniaal, nee ... daarvoor hebben ze "Liechtenstein's Oriole" voor gemaakt. Mike Ferrio's Tandy blijft gewoon een lekker eigenwijs bandje dat zo zijn eigen weg blijft gaan. Mogen er nog veel Tandy albums volgen.

Deze zogenaamde enhanced cd bevat ook video-opnamen van "Ship to Shore" en "Far From Home" van Tandy's tweede cd "Some Summer's Day"; en van "The District Doctor" van "Liechtenstein's Oriole". De cd is te bestellen via o.a. Miles of Music

  
Uitgekomen: mei 2001/ sept. 2001 Website: Yellow Slipper Recordings Genre: alt.country, folk rock, pop

Prijsnummer(-s): The Truth Is Better Than A Lie, Fidelis, The Stations

Naar: cdreviews