"Singing Bones"

 ****

(Carrot Top Records / Bertus )

Als Handsome Family fan is het me natuurlijk een genoegen een CD van het illustere duo te recenseren. Maar is "Singing Bones" echt het album dat het echtpaar Brett en Rennie Sparks zal opstuwen in de vaart der volkeren? Hoogstwaarschijnlijk niet. "Singing Bones" is niet die grensverleggende nieuwe CD geworden die misschien te verwachten was. Maar wat deert het!

Vertrouwd, zul je het grootste deel van de composties kunnen noemen. Gebleven is Brett's prachtige bariton, weer vaak gekoppeld aan Rennies bizarre teksten, zoals in "The Bottomless Hole", muzikaal lekker voorthuppelend, maar met een bijzondere tekst over een man die een gat in de weg tegenkomt en benieuwd als hij is, besluit steeds dieper af te dalen om uiteindelijk zijn reddingslijn door te snijden op zoek naar het oneindige. Met andere woorden, Rennies teksten zijn weer zeer de moeite waard.

Het is alleen dat het muzikaal allemaal wat sprankelijker had gekund. Nu moeten we het doen met een enorme hoeveelheid ballads, wel mooi hoor -"The Forgotten Lake", "Gail With the Golden Hair" en "24 Store"- maar met een geringe hoeveelheid muzikale gekte. Of het moet de zingende zaag zijn, die in het laatst genoemde nummer opduikt.

Dan opeens, bij liedje nummer vier,"Far From Any Road", zijn daar de te verwachten Calexico-invloeden, de Sparks wonen nu tenslotte in New Mexico en dat is dan te horen ook: mandoline en  trompet doen hun intrede in de Handsome Family sound. Het is een duet, waarbij Brett en Rennie proberen Lee Hazlewood en Nancy Sinatra naar de kroon te steken.

De Siamese tweelingsongs  "If The World Should End in Fire" en "If The World Should End in Ice", waarin Brett het eind van de wereld bezingt als een koorknaap in de kerk, doen me absoluut niets. 't Is pas bij de Handsome's vertolking van het traditionele "Dry Bones", met mooi dobrospel van gast Greg Hansen, dat ik weer verrast opveer.

Dat overkomt me zeker bij het hoogtepunt van het album "The Sung of a Hundred Toads". Net als in de verhaallijn van dit nummer vind ik de verlossing van "Singing Bones" dan ook op het eind. Conclusie: niet hun sterkste CD, maar toch zeker de moeite waard.

Prijsnummer(-s): Song of a Hundred Toads, Dry Bones

Naar: cdreviews