"We Built a Fire" ****

(Scuffletown Records - Verkrijgbaar via o.a. CD Baby en Miles of Music)

Daarnaast is dus Donal Hinely een, in mijn ogen, uitmuntend verhalen- verteller in de beste Texaanse traditie, die zich kan meten met illustere voorgangers als Townes Van Zandt, Steve Earle of onze Hollandse favoriet Slaid Cleaves. Net als deze laatste verwerkt Hinely prachtige verhalen in zijn liedjes over mensen die aan de zelfkant van de maatschappij leven. Zo is daar "Promises of the Dream" over ene Maria, uitbaatster van een winkel vol troep van het Leger des Heils, die vroeger haar moment van geluk beleefde als danseres in de revue van Dean Martin op televisie. "All that glitters is not gold / There's more to a story than we are told / We're born and we die and somewhere in between we get by on the promise of a dream", zingt de moralist Hinely hierover.

Even intrigerend of beter nog hilarisch is de tekst van "Hey Paul Revere", waarin hij de naam van een patriotistische burgerwacht koppelt aan een Amerikaanse historische held. Zijn imaginaire hoofdpersoon bewaakt Amerika trouw tegen invallen van communisten, aliens en zelfs de terugkeer van The Village People. Mooi trouwens dat de in Nashville gesitueerde songwriter dit liedje laat aankleden door producer en goede vriend David Henry (o.a. R.E.M, Yo La Tengo, Josh Rouse en The Cowboy Junkies) en die het brassbandachtige setting geeft.

Voor mij is het vreemd dat dit album niet de aandacht heeft weten te trekken van de wat grotere 'independents', want zeker zeven van de dertien composities op dit album zijn raak; ze bevatten of hele herkenbare en catchy refreinen, zoals "Gasoline", "These Are The Days" en "Cynthianna", of hebben een zeer intrigerende tekst, naast de al eerder gememoreerde liedjes kunnen we "4225 Wellington Avenue" en "Hennry Ford" daaronder groeperen. Al deze liedjes zijn gegoten in een lekkere mix van folk, americana, alt. country en een drietal rockers, die samen een goed geheel vormen.

Bovendien dient Hinely ook niet te klagen over de nodige support: naast David Henry, die naast zijn productietaken ook nog bass en cello bespeelt, vind je op "We Built a Fire" bijdragen van o.a. Will Kimbrough (Todd Snider, Rodney Crowell), excellerend op elektrische gitaar, Fats Kaplin op viool en steel gitaar, een drietal drummers, waarvan Ken Coomer (ex-Wilco) voor de nodige 'twang' zorgt, achtergrondzang van Kim Richey en Mindy Smith, mooi dobrospel van Johnny Bellar en de mandoline van John Wheeler. Al met al niet de minsten van het genre. Oh ... we laten we natuurlijk de mens waarom het allemaal gaat niet vergeten: Donal Hinely, voorzien van een prettige stem, bespeler van de akoestische gitaar en ... - in een tweetal liedjes - op 'glass harmonica'.

Donal Hinely meldt op zijn website dat je die obsessiet hem maar niet kwalijk moet nemen, misschien heeft hij wel een gespleten persoonlijkheid en haalt dan een uitspraak van idool Townes Van zandt aan: "I may be a schizophrenic but at least I've got each other".

Prijsnummer(-s): Gasoline, Cynthianna, Hey Paul Revere

Naar: cdreviews