"Wishbones ****
Voorganger "Broke Down" uit 2000 behoort tot mijn favoriete albums van de laatste jaren. Deze doorbraakplaat veranderde Slaid's status dan ook van favoriet van de critici in die van alom gerespecteerd en (redelijk) goed verkopende artiest. "Broke Down" zorgde er ook voor dat de sympathieke inwoner van Austin twee jaar onafgebroken de wereld door kon reizen en zoveel optredens af kon werken dat hem dat wel eens te veel werd: "I guess I've been on the road too long. I'm out for seven weeks this time. I can't remember where I've been", zingt Slaid dan ook op "Road Too Long". Opener en titelsong "Wishbones", uitermate catchy en de ultieme americana radiosong, is dan al de revue gepasseerd, maar er staat ons nog meer moois te wachten op dit derde album voor Philo/Rounder Records.
Vreemd genoeg had Slaid als erkend 'storyteller' moeite om liedjes te schrijven voor de opvolger van "Broke Down" en hij had de steun van vrienden als Ray Wylie Hubbard ("Wishbones"), Rod Picott ("Sinner's Prayer" en "Tiger Tom Dixon's Blues") en Nicole St.Pierre ("Below") nodig om tot een aanvaardbare productie te komen. Een andere steunpilaar van groot formaat, producer, multi-instrumentalist en vooral gitarist-extraordinaire Gurf Morlix, zorgde er voor dat Slaid's breekbare liedjes aangekleed werden met heerlijke gitaarrifs, mooie klankbeelden met viool en chello - luister naar "Below" - en een prachtige dorbro (Jeff Plankenhorn) hier en daar.
Dankzij Gurf Morlix' rockende sound zijn Slaid's sterk verhalende liedjes nu zo aantrekkelijk gemaakt dat ze niet alleen een groter publiek zullen aanspreken, maar mogelijk die van de extreem goede voorganger "Broke Down" naar de kroon zullen steken.
Prijsnummer(-s): Below, Drinkin' Days, Wishbones
Naar: cdreviews